Agata Grześkiewicz

Odszedł Wielki Człowiek, Artysta, Wizjoner, Mentor, Mistrz, ale w tym wszystkim, przede wszystkim Człowiek. Z Wielkim Duchem i Otwartym Sercem, które zawsze trzymał na dłoni. 
Dziękuję. Dziękuję za  Teatr Piosenki, który stał się jedną z najpiękniejszych części mojego niewielkiego bycia na scenie. Za zaufanie. Za każdą próbę. Za każde widowisko. Za każdy scenariusz. Za każde słowo, te dobre, ciepłe, wspierające, wskazujące, ale i za te stawiające do pionu, za wszystkie rozmowy, te krótkie i te trwające do rana, te artystyczne, filozoficzne, historyczne, jak i zwykłe, ludzkie. Za każdą anegdotę, historię i historyjkę. Za Mądrość. Za walkę o Najważniejsze. Za niezłomną Wiarę. Za Pewność. 

Dziękuję Romku. (*) 

“Gwiazdy zasypiające
Mają dzwoneczki srebrne, 
Muzyka zlatuje światłem
Na wszystko co podniebne…” 
(Roman Kołakowski, widowisko „Imiona wolności”)

Leave Comment

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *